Pirelli in de Formule 1
Door Ramses Bossuyt, 21 March 2006
Op vrijdag 17 maart werd gemeld dat bandenfabrikant Pirelli er wel oren naar zou hebben om terug te keren in de hoogste tak van de autosport. Pirelli kende, als het gaat om de F1 goede tijden in de jaren 50. Zo zaten onder de 10 keer dat een Alfa Romeo als eerste over de streep kwam altijd Pirelli’s. De concurrentie kwam in de jaren 50 van het Engelse Dunlop. De eerste Grand Prix die verreden werd op Silverstone in 1950 was voor Dunlop een regelrechte afgang, want Alfa Romeo bezette die 13e mei in 1950 aan het eind van de wedstrijd het hele podium. De Talbot’s en de ERA’s die waren voorzien van Dunlop banden kwamen daarna. Dat jaar werd Farina kampioen met zijn Alfa Romeo. Een Italiaan met een Italiaanse wagen en motor en Italiaanse banden, mooier kon het niet. In de eindstand werden de Argentijn Fangio en de Italiaan Fagioli tweede en derde, eveneens hadden zij dat jaar de beschikking gehad over een Alfa Romeo en de Pirelli banden.
In het jaar 1951 is het eveneens de combinatie Alfa Romeo/Pirelli die het kampioenschap naar zich toetrekken. Het enige verschil is dat Fangio deze keer kampioen wordt en zo zijn eerste wereldtitel binnenhaalt. Er zouden nog vier volgen. Maar behalve Fangio zijn het ook Ascari en Gonzalez, die voor Ferrari rijden, die tweede en derde worden in de eindstand. Ook onder deze wagens zaten allemaal Pirelli banden. Al is dat niet meer dan logisch aangezien Ferrari een Italiaans merk is.
Het jaar daarop wordt Ascari kampioen met zijn Ferrari 500. Hij rijdt dat jaar zeven van de acht Grand Prix. In Zwitserland verschijnt hij niet aan de start terwijl hij het in de tweede Grand Prix van dat jaar, op Indianapolis, nog moet stellen met een Ferrari 375s. Waar overigens geen Pirelli maar Firestone banden onder zitten. Dit is de enige Grand Prix van het jaar waar hij niet de eindstreep ziet. Want de rest van het jaar staat Ascari staat hij altijd op het hoogste treedtje van het podium. En zo is het weer een Italiaan met een Italiaanse wagen, motor en Italiaanse banden die de titel voor zich op eisen.
In 1953 blijft het verhaal eigenlijk hetzelfde. Het seizoen begint uitermate goed voor Ascari. Hij wint in Argentinië. Dan komt de 500 Mijl van Indianapolis waar hij overigens wel aan deelneemt maar niet wint. Maar de twee Grand Prix die volgen, die van Nederland en België schrijft hij allebei op zijn naam. In de daarop volgende Grand Prix die in Frankrijk wordt verreden eindigt hij als vierde. Maar op Silverstone zet hij de zaken weer recht en wint hij voor de vierde dat seizoen een Grand Prix. In Duitsland kan Ascari dit goede resultaat geen vervolg geven door een motor die het begeeft. Maar in Zwitserland weet hij wel weer de overwinning te pakken. De laatste Grand Prix van dat seizoen wordt verreden op het circuit van Monza wat dus voor en bijna alles rondom de Ferrari renstal een thuis Grand Prix is. Helaas voor Ascari kan hij die race niet op het podium finishen doordat hij aan het einde van de wedstrijd uitvalt. Een schrale troost voor Ferrari is wel dat Farina en Villoresi die ook voor de renstal van Enzo Ferrari uitkomen, als tweede en derde eindigen. Maar ondanks dat Ascari die wedstrijd niet finisht wordt hij wel wereldkampioen en dat met dezelfde combinatie als vorig seizoen.
1954 is het eerste jaar dat Pirelli de titel niet pakt. Dit komt mede doordat Fangio na de Grand Prix van België besluit over te stappen van Maserati naar Mercedes die gebruik maken van de banden van Continental.
In 1955 blijft Fangio trouw aan Mercedes en ook Continental blijft zorgen voor de banden. Door dat jaar vier overwinningen op zijn naam te schrijven wordt hij weer kampioen. Stirling Moss wordt dat jaar vice-kampioen. Ook hij mocht dat jaar plaatsnemen achter een Mercedes. Maar dat jaar is Fangio ook zijn belangrijkste concurrent kwijt geraakt. Op 26 mei van dat jaar crasht Alberto Ascari op Monza en overleeft dit niet.
In 1956 besluit Fangio na voor Alfa Romeo Maserati en Mercedes te hebben gereden naar Ferrari over te stappen. Pirelli is dan al sinds 1955 vertrokken bij de renstal van Enzo Ferrari en overgestapt naar concurrent Maseratie. Dit jaar zitten er banden onder van het Belgische Englebert. En ondanks de overstap, weet Fangio ook in dat jaar met drie Grand Prix overwinningen het F1-wereldkampioenschap op zijn naam te schrijven.
In 1957 besluit Fangio terug te keren naar Maserati en niet zonder succes, want door de Grand Prix van Argentinie Monaco Frankrijk en Duitsland op zijn naam te schrijven, wordt hij voor de vijfde maal wereldkampioen. Dit keer wel weer op de banden van Pirelli.
Na dat de laatste Grand Prix van het seizoen 1957 wint niemand meer die op Pirelli banden rijdt. In 1958 trekt het zich terug uit de F1 om in 1981 terug te keren. In 1986 op het circuit Hermanos Rodriquez in Mexico wint Pirelli opnieuw een Grote Prijs: Gerhard Berger rijdt in zijn Benetton BMW als eerste over de streep. De allerlaatste Grand Prix-zege voor Pirelli dateert uit 1991. In dat jaar wint Nelson Piquet op het circuit van Montreal in Canada met zijn Benetton Ford. Aan het eind van dat seizoen trekt Pirelli zich terug uit de F1 omdat het financieel niet goed gaat. Goodyear is dan tot en met 1996 de enige bandenleverancier in de F1. In 1997 besluit Bridgestone dan de strijdt aan te gaan met GoodYear.
Statistieken:
Merk: Grand Prix: Overwinningen: Pole positions: Snelste ronden: Pirelli 200 44 51 47 Continental 13 10 8 9 Englebert 61 8 11 12
i.s.m. place2race.nl
Facebook
NuJij
eKudosMeer over
F1 merchandise
Een hele winkel vol F1 modellen en spullen tegen scherpe en interessante prijzen. Kom zeker eens kijken!
