Opmerkelijk Brazilië
Door Daan Vanhamme, 17 October 2007
De eerste Formule 1-race in Brazilië werd gehouden in 1973, nadat het land met Emerson Fittipaldi een wereldkampioen leverde. Een jaar eerder werd er al als een soort test een niet-kampioenschapsrace gehouden. Diezelfde Fittipaldi won de allereerste race in zijn land, en ook de twee jaren nadien won een Braziliaan.
Zuid-Amerikanen doen het over het algemeen goed tot uitstekend in Brazilië. Reutemann won de race driemaal, eentje meer dan Piquet, Senna en Montoya. Pace en Massa zegevierden één keer. Toch is het een Fransman die de race het meeste won; Alain Prost kwam zesmaal als eerste over de streep in Brazilië, twee meer dan Schumacher en drie meer dan Reutemann. Voorts waren ook Mansell, Häkkinen (beide tweemaal), Lauda, Laffite, Arnoux, Hill, Villeneuve, Coulthard en Fisichella de beste in Brazilië.
De race werd sinds 1973 ook op twee verschillende circuits gehouden. Eerst trok men naar Interlagos, nabij São Paulo, het circuit was destijds net geen acht kilometer lang. In 1978 trok men voor een jaartje naar Jacarepagua, vlakbij aartsrivaal Rio de Janeiro. In 1981 trok men definitief naar Jacarepagua omdat Interlagos te lang en te gevaarlijk werd verklaard. Een ingekort Interlagos speelt sinds 1990 weer gastheer.
Roken kan dodelijk zijn
Niet de race maar de kwalificatie van 2000 ging opmerkelijk voorbij. Meestal bij een opmerkelijke kwalificatie is het de strijd om de polepositie die de aandacht trekt, maar dat was hier niet het geval. Wat was het dan wel? Vallende reclameborden…
Hoe het kwam weet nog niemand, feit is wel dat de platen van ’s werelds bekendste tabaksmerk naar beneden vielen tijdens de kwalificatie. Jean Alesi was de gelukkigste man van de kwalificatie, hij kon een reclamebord op een haar na missen toen hij op topsnelheid de eerste bocht naderde. Tijdens de race was het probleem gelukkig opgelost en bleven ze hangen.
Kostprijs van het losgerukte paneel? 70.000 Euro boete.
Make way for Monty
De Formule 1 leerde zijn nieuwe durfal kennen. Juan Pablo Montoya werd het jaar voordien gecontracteerd door Williams, die in hem een nieuwe superster zagen. De Colombiaan had de pannen van het dak gereden in Amerika, maar in de Formule 1 stond men er na Michael Andretti en Alessandro Zanardi wat sceptisch tegenover. Zij kregen ongelijk.
Al in zijn tweede race, de Grand Prix van Brazilië en een klein beetje Montoya’s thuisrace, bewijst hij zijn potentieel. In Australië viel zijn debuut tegen, maar in Brazilië zette hij zijn wagen op de eerste startrij naast Michaël Schumacher. In de eerste bocht schrok hij er niet van terug om zich meteen in het gat te smijten en Schumacher te dwingen plaats te laten.
De hele race reed hij op kop, ook na de pitstops en zo leek hij al in zijn tweede race op weg naar zijn eerste overwinning. Echter, daar was Jos Verstappen niet in meegerekend. De Nederlander reed achterop de Williams nadat hij gedubbeld werd en de Colombiaan moest vroegtijdig naar de kant. In 2004 lukte het hem eindelijk om de race op zijn naam te schrijven, in zijn laatste race voor Williams-BMW.
Chaos en verwarring
Zelden zo’n overstroming gezien als in 2003. Net voor de race trekt er een tropische regenbui over de sloppenwijken van São Paulo, en dus ook over het circuit. Voornamelijk bocht drie wordt een rivier en de wedstrijdleiding stelt eerst de start uit met een kwartier, om vervolgens acht ronden achter de Safety Car te rijden.
Heidfeld is de eerste die naar de kant gaat, zijn motor begeeft het op het moment dat de Safety Car binnenrijdt. Op het half uur spint Wilson, en twee ronden later sleurt Ralph Firman ongewild de Toyota van Olivier Panis mee. Wat later spint Montoya in de rivier “bocht drie” van de baan, luttele seconden later gevolgd door Antônio Pizzonia die tegen de banden en de Williams van Montoya terecht komen.
Dubbele gele vlaggen worden gezwaaid, marshalls takelen de Williams en de Jaguar weg. Net dan spint ook Michaël Schumacher in bocht drie. Hij schuift van de baan tegen de bandenmuur en mist nipt de takelwagen. Ook een marshall kan net op tijd wegspringen voor de aanstormende Ferrari. De wedstrijdleiding brengt de Safety Car buiten, die drie ronden later terug binnenrijdt.
De Safety Car is nog maar net binnen of eerst Jos Verstappen en nadien ook Jenson Button schuiven beide in diezelfde bocht naast de baan. Button schrijft daarmee de complete voorkant van zijn B.A.R.-Honda af. Opnieuw wordt de race geneutraliseerd. De regen mindert, maar de spanning in geen geval. Veel teams brengen hun wagens binnen voor een snelle pitstop, maar niet Ferrari.
Nadat de Safety Car terug binnen is zet Barrichello sterk op en slaagt uiteindelijk in de 45ste ronde om Coulthard te passeren en de leiding over te nemen, tot groot jolijt van het thuispubliek. Die vreugde is echter maar van korte duur. In de 46ste ronde vertraagt de Ferrari plots… benzine op. Een rekenfoutje dat Ferrari, en Barrichello, de zege kost.
Coulthard komt terug aan de leiding maar moet enkele ronden later de pits in. Teamgenoot Räikkönen neemt over, maar hij krijgt steeds zwaardere druk van Fisichella. De Italiaan rijdt de race van zijn leven en verbaast vriend en vijand door in zijn Jordan-Ford de Fin voorbij te gaan en de koppositie over te nemen.
Net op tijd. Achter hen gaat Mark Webber zwaar de muur in en schrijft zijn Jaguar volledig af. Dubbele gele vlaggen worden opnieuw gezwaaid, iedereen wordt gewaarschuwd. Toch slaagt een jonge Fernando Alonso er in om op volle snelheid een wiel van de Jaguar te raken, waardoor zijn voorwielophanging breekt. De wagen remt niet meer af en komt hard in de bandenstapels van de pits terecht. Vervolgens schuift hij dwars over het circuit en komt nog eens hard tegen de betonnen muur terecht.
Het circuit ligt vol brokstukken en de raceleiding beslist om de race definitief te stoppen, de rode vlaggen worden uitgehangen. Op de rechte lijn van start-finish komt Trulli nog tot stilstand en in de pits begint de motor van winnaar Fisichella te branden. Althans, dat is wat men denkt. Enkele minuten na de finish ontstaat er twijfel; heeft de Italiaan wel gewonnen? Is hij net op tijd over de finishlijn geraakt? Op het podium verschijnt Räikkönen als winnaar, Fisichella als tweede. Een derde plaats is er niet, Fernando Alonso werd ondertussen weggevoerd naar het ziekenhuis voor een controle.
Twee weken na de race beslist de FIA uiteindelijk dat Fisichella wel degelijk de finishlijn was gepasseerd op het moment dat de rode vlaggen werden uitgehangen, en dat hij de winnaar was. Zonder morren wisselen Räikkönen en Fisichella van beker tijdens een miniceremonie in San Marino. De twee punten die Räikkönen verliest komen hem uiteindelijk zuur te staan, de Fin komt, jawel, twee puntjes te kort om wereldkampioen te worden.
Facebook
NuJij
eKudosF1 merchandise
Een hele winkel vol F1 modellen en spullen tegen scherpe en interessante prijzen. Kom zeker eens kijken!