Je zal maar een marshal zijn
Door Tim Ceuppens, 15 May 2006
Telkens de safety car buitenkomt zijn er winnaars en verliezers en elke keer dat de wagen boven wordt gehaald zijn er complottheorieën over hoe de FIA de winst aan iemand schonk na door de procedure. Maar slechts één groep F1 deelnemers is altijd gebaat bij een safety car procedure: de baanmarshals. Waarom de race control besliste geen procedure op te starten na de spin van Juan Pablo Montoya tijdens de GP van Spanje blijft een groot raadsel.
Baanmarshals zijn mensen met een goed hart. Ze komen op eigen kosten naar de circuits en werken er zonder vergoeding een hele week lang om de veiligheid van de piloten te verzekeren. Ze steken er veel in en krijgen er bitter weinig uit. Ze moeten het stellen met de ervaring van op plaatsen te komen waar anderen ver uit de buurt worden gehouden. Zonder die vrijwilligers zouden er geen races of testsessies mogelijk zijn. Het is ook de enige groep mensen die de afgelopen tien jaar mensen verloor door crashes.
Graham Beveridge is het laatste slachtoffer, hij kwam uit het kleine dorpje Winfield in Queensland en verloor het leven tijdens de GP van Australië in 2001. Vijf races daar voor was Paolo Gislimberti het slachtoffer. Beide marshals kwamen om het leven nadat een wiel los kwam bij een crash en zij op de verkeerde plek stonden.
Veiligheid is een modewoord in de hedendaagse Formule1. De FIA doet er alles aan om de rijders te beveiligen. Van monocoques die een kogelinslag kunnen weerstaan tot het verlagen van de snelheden, alle veranderingen de laatste jaren werden doorgevoerd onder het mom om het circus veiliger te maken. De enigen die in de kou blijven staan zijn de mensen wiens job het is om de rijders en wagens zo snel mogelijk weg te krijgen na een crash.
Juan Pablo Montoya had er geen al te spectaculair weekend opzitten in Spanje. Hij ging er in dezelfde stijl uit na een spin in de eerste sector tijdens ronde 17. Montoya kwam vast te zitten in het midden van de bocht, op de rijlijn. Het voorval had Eén ronde na de pitstop van Fernando Alonso plaats. Onmiddellijk een gele vlag situatie dus, iedereen zit te wachten tot ook de safety car buiten komt. Maar dat gebeurde niet. Het was dus aan de marshals om op slechts enkele meters van het hele F1 veld de wagen weg te krijgen.
Terwijl de wagens voorbij flitsten stonden daar twee marshals en een tractor om de wagen weg te trekken. Om de zoveel seconden flits er een F1 wagen voorbij. Flitst, want zelfs onder een gele vlag situatie gaan de wagens snel genoeg om slechts een drietal seconden in de onmiddellijke omgeving van de marshals te zijn. Het volstond om een fractie van een seconde een beetje controle over de wagen te verliezen om knal op de McLaren van Montoya – en dus ook de marshals en tractor – in te vliegen.
Kwam er geen safety car omdat dit een voordeel zou hebben gegeven aan Michael Schumacher? Het werd onmiddellijk de vraag die iedereen zich stelde. Maar als we nu even alle complottheorieën buiten beschouwing houden, en enkel denken aan de veiligheid van de piloten en marshals dan is er maar één ding waar we het altijd eens over zullen zijn.
De marshals die de wagen van Montoya weghaalden werden minuten lang aan meer gevaar blootgesteld dan wat als “aanvaardbaar” moet worden beschouwd. Je zal maar een marshal zijn, op het verkeerde moment, op de verkeerde plek. Het circus heeft duidelijk nog geen lessen getrokken. Moeten er dan echt meer doden vallen?
Facebook
NuJij
eKudosF1 merchandise
Een hele winkel vol F1 modellen en spullen tegen scherpe en interessante prijzen. Kom zeker eens kijken!