Coureurs 2006 : 4 - Juan Pablo Montoya
Door Daan Vanhamme, 14 February 2006
Juan Pablo Montoya werd geboren op 20 september 1975 in Bogóta, de hoofdstad van het Zuid-Amerikaanse Colombia. Hij was zes jaar oud toen hij begon met karten, en in de komende vier jaar won hij verschillende kampioenschappen, om uiteindelijk in 1986 de Colombiaanse jeugdtitel te winnen. Na enkele titels in kartkampioenschappen, waaronder het Colombiaans Komet-kampioenschap, stapte hij op 17-jarige leeftijd over naar het Formule Renault-kampioenschap, waar duidelijk werd dat de jonge knaap talent had. Hij nam aan acht wedstrijden deel waarvan hij er vier won en liep uiteindelijk maar net de titel mis. In 1993 stapte hij over naar de GT-wagens en won hij glansrijk het Colombiaans Suzuki Swift GTi Cup-kampioenschap. Na een seizoen Amerikaans Formule Barber Saab te rijden, waar hij derde eindigde, besloot hij de overstap naar Europa te maken. In 1995 debuteerde hij in het Engels Formule Vauwhall-kampioenschap met een derde plaats in het eindklassement. Een jaar later stond hij aan de start in het Engelse Formule 3-kampioenschap, en na een mooi seizoen stond hij op de vijfde plaats. Naast het Engels kampioenschap nam hij ook deel aan de Marlboro Masters Formula 3 Grand Prix in Zandvoort (vierde plaats) en viel hij uit in de Macau Formula 3 Grand Prix. Zijn prestatie’s bleven niet onopgemerkt en al snel kende men hem tot in de hoogste rangen van de Formule 1. In 1997 nam hij deel aan het Formule 3000-kampioenschap, waar hij meteen zijn tweede race won. Na nog twee overwinningen dat seizoen werd hij tweede, anderhalf punt achter Ricardo Zonta. Halverwege het seizoen werd hij opgebeld door Sir Frank Williams. Of de jonge Colombiaan geen zin had om eens in een Formule 1-wagen te kruipen ? Voor zowel 1997 als 1998 werd hij officiële test- en reservecoureur van het WilliamsF1 Team, en in 1998 won hij de Formule 3000-titel met zeven punten voorsprong op Nick Heidfeld. Toch wou hij niet wachten op betere tijden bij Williams, en toen bekend werd dat niet hij maar Alessandro Zanardi in 1999 teamgenoot van Ralf Schumacher zou worden keerde hij zijn blik naar de andere kant van de oceaan : het FedEx CART-kampioenschap in de Verenigde Staten. Een uitstekende keuze, zo bleek. De Colombiaan voelde er zich uitstekend thuis, won zeven races en de titel. Met zijn 24 jaar werd hij de jongste winnaar ooit en nam hij dat record over van Jacques Villeneuve. Ook in 2000 bleef hij in de Champ Cars en werd hij slechts negende, met als troostprijs de overwinning in de prestigieuze Indianapolis 500. Rond april kreeg hij opnieuw telefoon van Sir Frank Williams : Zanardi was een flop geworden en die nieuweling, Jenson Button, was verkocht aan Benetton. “Juan, zin om aan de start te komen in de Formule 1 ?” Eind augustus werd het slechts bewaarde geheim van dat seizoen officieel bevestigd : in 2001 zou Montoya in de Williams aan de start komen.
Op 4 maart 2001 staat Montoya aan de start op het Circuit Albert Park in Melbourne, Australië. Een elfde plaats voor een debutant is niet slecht, maar in een wagen als Williams had men misschien iets meer verwacht. Toch doet hij het niet slecht, en rijdt hij op een derde plaats als de motor het begeeft. De eerste maal dat Montoya zich laat zien is in Brazilië, een circuit dat hij nog kent uit zijn raceperiode in Zuid-Amerika. Hij kwalificeerd zich op een mooie vierde plaats en meteen in de eerste bocht neemt hij Michaël Schumacher te grazen, tot grote vreugde van het publiek. Een halve race rijdt hij aan de leiding, tot hij Jos Verstappen dubbelt. Op het einde van het rechte stuk rijdt de Nederlander net iets te vroeg terug op de ideale lijn en knalt achterop Montoya, met als resultaat dat beide heren moeten opgeven. Montoya beheerst zich, dat in tegenstelling tot wat velen van hem verwachten, en laat het maar zoals het is. Het is nog maar zijn derde race, en die eerste zege komt er wel … sneller dan verwacht. Jammer genoeg is de wagen niet echt betrouwbaar en kent hij veel pech: maar liefst tien races staat hij vroegtijdig aan de kant. Driemaal de motor die het begaf, tweemaal spinde hij van de baan, tweemaal dat de hydraulische pomp dienst weigerde, tweemaal een koppelingsprobleem en die ene keer die hij eraf gereden werd. De rest van het seizoen finisht hij niet vaak, maar als hij finisht doet hij het goed. Tweede in Spanje, tweede op de Nürburgring, vierde in Engeland, achtste in Hongarije en tweede in Japan. Zijn eerste echte triomf kent hij in Monza. Enkele dagen voordien vonden in New York de terroristische aanslagen plaats en het leek alsof men er bij Ferrari niet met alle aandacht bij waren. Montoya pakte de polepositie en reed van start tot finish op kop. Uiteindelijk werd hij zesde in het eindklassement met 31 punten.
In 2002 bleef Montoya bij Williams, en ondanks de dominantie van Ferrari beleefde hij een tamelijk goed seizoen. Zes poleposities waren zijn deel en was hij regelmatig best of the rest … als hij de finish haalde. Dat gebeurde gelukkig regelmatig en viel hij maar viermaal uit. In Monaco en Canada begaf zijn motor het terwijl hij op een tweede plaats lag, in Europa schakelde hij zowel zichzelf als David Coulthard uit door een spin en in Italië moetst hij opgeven door problemen met het chassis. Maar alle andere races eindigde hij in de top vijf, op Hongarije na waar hij elfde werd. In Australië, Maleisië, Spanje en Duitsland finishte hij telkens als tweede, in Oostenrijk, Engeland en België als derde. Montoya kreeg echter al snel de naam van wildeman, iemand die beter zijn materiaal zou sparen wou hij een race uitrijden - onterecht zo bleek in 2002. Hij omsierde het seizoen door regelmatig in de clinch te gaan met Michaël Schumacher, met als hoogtepunt de Grand Prix van Maleisië waar beide heren elkaar raakten in de eerste bocht. Montoya bracht was sfeer in de vergrijsde paddock, zij het wel een ietswat geladen sfeer. Ook met teamgenoot Ralf Schumacher zat er een serieuze haar in de boter, toppunt was Indianapolis wanneer de jongste Schumacher zowel zichzelf als zijn teamgenoot eraf reed. Maar op het einde van het seizoen stond Montoya toch mooi op een derde plaats met 50 punten, achter de dominante Ferrari-coureurs.
2003 zou beter verlopen, al liet de start dat niet zien. In Australië reed hij nog aan de leiding, maar tien ronden voor het einde spinde hij en moest de leiding afstaan aan Coulthard. Hij werd uiteindelijk nog tweede, maar hij verloor nog wat meer krediet bij teambazen Sir Frank Williams en Patrick Head. In Maleisië werd hij pas twaalfde en in de gietende regen van Brazilië spinde hij in de beruchte Curva do Sol van de baan, een bocht die op die dag in een kleine rivier was veranderd. Gelukkig begon het vanaf San Marino te beteren. Hij finishte zevende, gevolgd door een vierde plek in Spanje.In Oostenrijk viel hij weg door een waterleiding maar hij herpakte zich uitstekend in de straten van Monaco, waar hij voor Räikkönen als eerste over de streep kwam. In Canada kwam hij weer op het podium te staan, het begin van een mooie reeks. In Europa, Frankrijk, Engeland en Italië eindigde hij als tweede, met daartussen een overwinning in Duitsland en een derde plaats in Hongarije. Plots bevond hij zich bovenaan het klassement in een driestrijd. Na Hongarije stond hij één puntje achter Michaël Schumacher en één puntje voor Räikkönen. Maar alles werd vergooit in USA. In het prille begin van de race raakte hij Rubens Barrichello waardoor die spinde, Montoya werd aanzien als de schuldige en kreeg een drive-through-penalty, wat hem ver terug wierp. Hij werd nog zesde, maar zijn titelkansen waren weg. Montoya liep openlijk merken dat hij de schuld gaf aan de FIA, die hem als zondebok aanzagen. In de laatste race begaf de hydraulische klep in de motor het en viel hij uit in zijn 50ste race. In het klassement einigde hij opnieuw derde met 82 punten.
Begin 2004 werd dan bekend gemaakt dat Coulthard aan het einde van het seizoen bij McLaren-Mercedes zou vervangen worden door Juan Pablo Montoya en dat droegen beide heren het hele seizoen met zich mee. Het team verkoos automatisch hun teammaat boven hen en Montoya kreeg af te werken met iets mnder materiaal, maar daarom niet slechtere resultaten. Met een vijfde plaats in Australië en tweede in Maleisië begon het seizoen relatief uitstekend. Op het nieuwe circuit van Bahrein verliep het minder goed maar een derde plaats in San Marino was weer uitstekend. Door remproblemen moest hij opgeven in Spanje, in Monaco werd hij vierde en in Europa werd hij achtste. Maar toen begon de ellende. Tweemaal op rij werd hij gediskwalificeerd, éénmaal omdat de Williams niet in orde bleek te zijn en in USA omdat hij net voor de start nog in de reservewagen overstapte. Bovendien brak teamgenoot Ralf Schumacher twee ruggenwervels toen hij aan 320 kilometer per uur tegen de muur smakte, de stemming binnen het Williams-team nam een vrije val. Toch wist Montoya nog redelijk goede resultaten te boeken, met een achtste, tweemaal een vijfde en een vierde plaats. In Spa-Francorchamps kreeg hij af te rekenen met een klapband, ondanks het feit dat hij heel goed bezig was. De resterende vier races werkte hij af als vijfde, vijfde en zevende. Het beste resultaat kwam er in de laatste race, Montoya won en het was meteen het beste afscheidscadeau dat hij aan Williams kon geven. Montoya werd vijfde in de eindstand en verruilde Williams na vier seizoenen voor McLaren.
Montoya kwam bedenkelijk bij McLaren aan. Het team was in 2004 ver weggezakt en bovendien moest hij de nauwe cockpit nog gewend worden. Toch startte hij niet slecht: een zesde en een vierde plaats waren beter dan zijn nieuwe, beter geachte teamgenoot. Maar dan kwam hij ten val bij een partijtje tennis (althans, zo beweert hijzelf toch) en brak zijn schouderblad. Montoya was geblesseerd en kon dus onmogelijk in zijn wagen stappen. Uiteindelijk miste hij maar twee races, wat volgens hem achteraf bezien te weinig was. In Spanje kwam hij terug met een zevende plaats. Zijjn resultaten waren niet slecht gedurende de rest van het seizoen, rekening houdend dat hij moest wennen aan de nieuwe wagen. Hij werd opnieuw gediskwalificeerd in Canada omdat hij het rode licht aan het einde van de pitstraat genegeerd had, hij reed tweede op dat moment. De tweede seizoenshelft verliep veel beter. Hij won driemaal, in Engeland, Italië en Brazilië. In Turkije en België zou hij tweede zijn geworden achter teamgenoot Räikkönen, was het niet dat hij er tweemaal werd afgereden door een gedubbelde coureur … tweemaal Tiago Monteiro. In België moest hij daardoor zelfs opgeven enkele ronden voor het einde. Montoya einigde het seizoen uiteindelijk als vierde, achter Alonso, Räikkönen en Michaël Schumacher.
Debuut in de Formule 1 : 4 maart 2001, Grand Prix van Australië, Williams-BMW Eerste maal punten : 29 april 2001, Grand Prix van Spanje, Williams-BMW Eerste maal podium : 29 april 2001, Grand Prix van Spanje, Williams-BMW Eerste maal snelste ronde : 24 juni 2001, Grand Prix van Europa, Williams-BMW Eerste maal eerste startrij : 13 mei 2001, Grand Prix van Oostenrijk, Williams-BMW Eerste maal polepositie : 28 juli 2001, Grand Prix van Duitsland, Williams-BMW Eerste overwinning : 16 september 2001, Grand Prix van Italië, Williams-BMW Teams : Williams (2001-2004), McLaren (2005-2006) Leefijd bij debuut : 25 jaar, 5 maanden, 12 dagen Aantal Grand Prix’ : 85 Aantal seizoenen in de Formule 1 : 6 Aantal punten : 281 Aantal podiums : 28 Aantal eerste startrijen : 26 Aantal poleposities : 13 Aantal overwinningen : 7 Aantal snelste ronden : 12 Aantal ronden verreden : 4476 Aantal kilometers verreden : 21509 Aantal races op koppositie : 30 Aantal ronden op koppositie : 599 Aantal kilometers op koppositie : 2934 Leetfijd laatste Grand Prix : 25 jaar, 5 maanden, 12 dagen Officiële site van Montoya Overwinningen Poleposities 2001 : Italië 2001 : Duitsland, België, Italië 2003 : Monaco, Duitsland 2002 : Brazilië, Monaco, Canada, Europa, Engeland, Frankrijk, Italië 2004 : Brazilië 2003 : Duitsland 2005 : Engeland, Italië, Brazilië 2005 : Italië, België Kampioenschappen 2001 : 31 punten, 6de BMW.WilliamsF1 Team 2002 : 50 punten, 3de BMW.WilliamsF1 Team 2003 : 82 punten, 3de BMW.WilliamsF1 Team 2004 : 58 punten, 5de BMW.WilliamsF1 Team 2005 : 60 punten, 4de West McLaren Mercedes Leeftijden Races - 25 jaar, 5 maanden, 12 dagen 2001 Australië - 30 jaar, 26 dagen 2005 China Overwinningen - 25 jaar, 11 maanden, 27 dagen 2001 Italië - 30 jaar, 5 dagen 2005 Brazilië Poleposities - 25 jaar, 10 maanden, 9 dagen 2001 Duitsland - 29 jaar, 11 maanden, 22 dagen 2005 België Snelste ronden - 25 jaar, 9 maanden, 4 dagen 2001 Europa - 29 jaar, 11 maanden, 1 dag 2005 Turkije Podium - 25 jaar, 7 maanden, 9 dagen 2001 Spanje - 30 jaar, 5 dagen 2005 Brazilië Eerste startrij - 25 jaar, 7 maanden, 23 dagen 2001 Oostenrijk - 30 jaar, 5 dagen 2005 Brazilië Race in punten - 25 jaar, 7 maanden, 9 dagen 2001 Spanje - 30 jaar, 5 dagen 2005 Brazilië Race op koppositie - 25 jaar, 6 maanden, 12 dagen 2001 Brazilië - 30 jaar, 5 dagen 2005 Brazilië
Facebook
NuJij
eKudosF1 merchandise
Een hele winkel vol F1 modellen en spullen tegen scherpe en interessante prijzen. Kom zeker eens kijken!