Barrichello, hero or zero?
Door Ramses Bossuyt, 20 October 2002
Het eerste slachtoffer van mijn hero–of zero–test wordt Rubens Barrichello. Hij is een goed voorbeeld, niet? Alesi-achtig in de manier waarop mensen hem beoordelen…maar minder extreem.
Laten we even kijken naar zijn carričre. Hij begon bij Jordan, als protege van Ayrton Senna, en natuurlijk Eddie Jordan. Eddie beoordeelde zijn talent goed en in zijn debuutseizoen piekte hij met enkele goede prestaties. Zo ging het verder naar 1994, waar hij bleef strijden en verbeteren, ondanks de dood van Senna.
In 1995 deed hij het uitstekend tegenover teamgenoot Eddie Irvine, met als hoogtepunt een podiumplaats samen met Irvine en winnaar Alesi in Canada. Hij tekende bij het nieuwe Stewart–Ford team voor 1997. Fout.
Het Stewart team liet hem voortdurend in de steek. De ford krachtbron was zwak als geen ander op de grid, maar deed een fantastische job in het verregende Monaco, waar Barrichello een prachtige tweede plaats uit zijn mouw wist te schudden.
1997 en 1998 waren gewoon oefeningen op geduld en loyaliteit. Hij mocht er een medaille voor gekregen hebben.
Weg de snelle Barrichello? Dat dacht je maar. Zijn triomfantelijke terugkeer kwam in 1999. Voor die ene keer had Ford een uitstekende motor in mekaar geknutseld, zeer krachtig, maar een klein beetje onbetrouwbaar. De SF-3, met de CR1 Ford in de koffer stuurde Rubens naar een fantastisch seizoen, met onder meer een derde plaats in de GP van Europa, maar belangrijker: met een droomcontract bij Ferrari – waar hij een van zijn criticasters verving: Eddie Irvine.
De Italiaanse media smolt onmiddellijk voor Rubens: “Natuurlijk houden we van hem – hij spreekt Italiaans in godsnaam!” Zei een journalist. Als kers op de taart brak hij nog het ronderecord op Fiorano ook. Het seizoen begon vlotjes – goeie kwalificatie in Melbourne, en stevig in zijn schoenen in vergelijking met Schumacher. Maar het vertrouwen van de media verdween langzaamaan door het feit dat hij tekortschoot om Schumacher te verslaan in de kwalificaties. En zo ging het ook met zijn vertrouwen. De hele wereld zag hoe hij op een ronde werd gezet op de Nurburgring. Dat was zeker geen hulp.
Maar, als het nodig is, kon hij nog altijd tonen dat hij flair had. Tijdens de GP van Duitsland, had hij “de ergste kwalificatie van mijn leven”. Door de extreme weersomstandigheden kon hij slechtst de 18e stek veroveren. In de race maakte hij grote sprongen door het veld, en werkte zich in de punten voor zijn eerste stop. Hij viel toen terug en sneed opnieuw als een mes door de boter, zeker wanneer het begon te regenen. Praktisch het hele veld snelde naar binnen voor regenschoentjes –maar niet Rubens. Hij nam de leiding over van het McLaren duo, die een dubbelzege verspeelde, en bleef aan de leiding. Hij scoorde een emotionele overwinning voor Ferrari. Game on.
2001 was goed, maar helemaal niet opwindend en nog minder interessant voor zijn cv. Er is niet veel over te zegggen, hij reed goed, behaalde goede resultaten, maar Schumacher was niet te stoppen en overschaduwde hem volledig. De kritiek begon te groeien. 2002 zou beslissend worden. En dat was het. Rubens’ ster scheen echt dit jaar: hij toonde verschillende malen de snelheid aan Schumacher in de kwalificaties en houdt gelijke tred met Schumacher in de races. Zijn vertrouwen groeit terug –ondanks de teamorders. Hij had verschillende overwinningen dit seizoen, en hoopt op nog meer volgend jaar.
Het zou makkelijk geweest zijn om rond deze tijd verleden jaar te zeggen dat Rubens Barrichello zijn flair verloren had –maar dit is nu verder van de waarheid dan ooit. Hij pusht Schumacher tot de grens –en erover en is in een uitstekende positie om te vechten wanneer Schumacher ermee ophoudt. The future’s bright - the future’s Rubens.
Verdict: HERO
Facebook
NuJij
eKudosF1 merchandise
Een hele winkel vol F1 modellen en spullen tegen scherpe en interessante prijzen. Kom zeker eens kijken!