Team Thunderbolt: Bandengegier en tandengeknars
Door Ramses Bossuyt, 13 February 2005
Tweeëntwintig bolides vertrokken bijna gelijktijdig, en met grote kracht werd Eddy in zijn zitje gedrukt. Het deed hem denken aan die overvolle tram enkele weken terug aan zee, waarin hij werd platgeknepen tegen een gigantische planeet in de vorm van een zwetend en naar lucht happend vrouwmens. Alleen rook het nu niet naar veel te goedkoop parfum maar naar verbrand rubber. En ging het wat sneller vooruit. En kreeg hij van voornoemde planeet geen rare blik toegeworpen wanneer hij onder de invloed van die extreme krachten begon te hijgen als een hormonaal disfunctionerende telefonist.
Eddy bande de planeet uit zijn gedachten. Dit was een groots moment, iets om te koesteren. Zijn eerste start, middenin een kudde hoogtechnologische monsters die gelijktijdig op de eerste bocht afstormden. En weer vroeg Eddy zich af of hij die bocht heelhuids zou doorkomen. François Graviertête was het hier drie jaar geleden alleszins niet goed vergaan. Een heel vroege opgeblazen motor van een voorligger had voor een kettingbotsing gezorgd. François eindigde met zijn hoofd begraven in de grindbak, en met een stuk achtervleugel waar de zon niet zo hard schijnt. Door de dowforce die die vleugel genereerde, had het een vol uur geduurd voor men François’ hoofd kon uitgraven. Maar tegen dan was het al te laat. De talentvolle coureur had een massa kiezelsteentjes binnegekregen en moest afgevoerd worden met een zware indigestie.
De gedachte deed Eddy huiveren. De aankomst bij die gevreesde eerste bocht nog meer. Als een kwakje appelmoes door een slokdarm gleden de eerste wagens veilig doorheen de Fessaile, zoals de bocht werd genoemd. De daaropvolgende wagens haalden het eveneens zonder brokken, al leken dat eerder stukjes slechtgekauwde braadkiek. Toen was het de beurt aan Eddy zelf. De jonge piloot voelde zich één worden met zijn bolide, en alsof hij al jaren ervaring achter de kiezen had, stuurde hij moeiteloos en op elegante wijze naar links. Alleen jammer dat de bocht naar rechts draaide.
Het geluid van schuivende banden. Het geknetter van steentjes tegen het chassis. Het geknars van tanden. Eddy vroeg zich af waarom hij dat belgeluid van zijn GSM nu nog steeds niet had aangepast. En waarom hij dat ding mee in de wagen had genomen. Vragen die later zouden moeten beantwoord worden, aangezien de sinds vorig jaar geasfalteerde uitloopstrook nu iets meer aandacht vereiste. Met de nodige moeite slaagde hij erin om de wagen weer aan de goeie kant van de kerbs te krijgen. Vijf plaatsen verloren. De schade viel nog mee, al had natuurlijk ook Chuck Chase van zijn fout kunnen profiteren.
- “Eddy, wat ben je aan het doen?” De stem van teambaas Tom Baas klonk door Eddy’s oortje.
- “Een toeristische uitstap aan het maken. Waar lijkt het op?”
- “Hou je gedachten erbij, Eddy! Een asfaltindigestie komt nog een pak harder aan dan eentje van kiezelsteentjes!”
Hoe Tom dat wist, was Eddy een raadsel. Maar de teambaas had wel gelijk. Gedachten erbij houden en racen was de boodschap. Het kampioenschap was nog maar pas begonnen en hij was al aan een inhaalrace bezig. Dat zat de jonge piloot niet lekker, al kwam dat mischien ook wel door de knoert van een GSM in zijn achterzak. Tijd om Chuck Chase opnieuw in te halen. Vastberaden stampte Eddy de gaspedaal naar beneden…
Facebook
NuJij
eKudosF1 merchandise
Een hele winkel vol F1 modellen en spullen tegen scherpe en interessante prijzen. Kom zeker eens kijken!