Column: Perspectief
Door Ramses Bossuyt, 26 December 2004
Links en rechts heeft de Formule 1 er al mee te maken gehad, maar de ware impact moet nog duidelijk worden. Waarover heb ik het, vraag je je af? Over Jefke natuurlijk. Jefke is een doodgewone jongen met een doodgewone interesse voor alles waar een motor inzit. Momenteel zit hij aan tafel met een bord eten voor zijn neus. Nu ja, “momenteel”. Eigenlijk nemen we een kijkje in de niet zo verre toekomst…
Langzaam snijdt Jefke nog een stukje vlees van zijn dioxinekip. Het eten smaakt hem niet zo vandaag, zelfs niet de met insecticiden overdekte bloemkool die hij anders zo graag eet. Ook die grote fles frisdrank staat hem niet aan. Hij is nochthans niet ziek. Neen, dat was vorige week, toen de dokter hem een hele resem antibiotica moest voorschrijven omdat de bacteriėn resistent bleken. Intussen is Jefke weer beter en heeft hij weer een dagje aan zee gespendeerd, bradend in de zon, genietend van het vuile water en van het gat in de ozonlaag dat speciaal voor de gelegenheid boven Oostende was komen hangen.
Neen, Jefke is niet ziek. Hij is gewoon zenuwachtig. Morgen gaat hij met zijn vrienden naar de Grote Prijs van Spa Francorchamps. De gedachte dat hij voor het eerst die wagens live zal bezig zien, maakt hem doodnerveus. Bijna zo nerveus als zijn vader de laatste tijd is. Die is intussen zelfs aan de drank gesukkeld, puur van de stress omdat die 200.000 beloofde banen uitblijven, en dat is voor een werkloze geen pretje. Eergisteren nog kwam hij dronken thuis nadat hij zijn wagen tegen de gevel had geparkeerd, en hij had Jefke uit frustratie nog bijna afgeranseld ook. Gelukkig was het schaalmodel van Alain Prost op zijn kamer het enige slachtoffer, en dat was ondertussen alweer hersteld. Mmmmmmhhh wat rook die lijm goed. Het model deed hem denken aan de vraag die hij en zijn vrienden zich al enige tijd stelden…
Jefke had dan maar besloten om die avond niet te gaan sporten - dat was intussen een gewoonte geworden - en met een grote zak chips voor de TV te gaan liggen. Wie weet had hij zich zo zelfs heel wat ellende bespaard. Buurjongen Willy was vorige week wel gaan sporten, en hij had onderweg de dalende misdaadcijfers eens dik in de verf gezet door overvallen te worden. Volgens zijn moeder zou zijn kunstgebit maandag al klaar zijn, en mogen die vijzen er volgende maand weer uit. Jammer voor Willy. Daarmee heeft hij de grote technofuif gisteren gemist. En wąt voor fuif. Jefke’s oren suizen er nog van. Wellicht zal dat gesuis na morgen nog wel een stukje erger zijn. En weer denkt Jefke aan de vraag die hij en zijn vrienden zich al enige tijd stellen…
Die kip en die bloemkool worden niks. Snel in de vuilbak ermee, moeder is toch al lang van tafel. Ze zit voor de TV te kijken naar een reportage over een bomaanslag in Israel en de vergeldingsactie die aan 4 Palestijnen het leven heeft gekost. Jefke gaat liever nog eens snel controleren - voor de 24e keer intussen - of de tickets van de Grote Prijs nog in de schuif liggen. Oef! Ze liggen er nog, precies waar hij ze gelegd had, net naast het geladen pistool van vader en het zakje cannabis van zijn zus. Morgen dus het antwoord op de vraag die hij en zijn vrienden zich al enige tijd stellen…
Dan misschien beter maar gewoon gaan slapen. Na die wilde nacht van gisteren is Jefke toch bekaf. Hopelijk vliegen er vannacht niet te veel vliegtuigen over en is hij morgen wat beter uitgerust.
...
Eindelijk is het zover. Mark en Steven staan voor de deur. Francorchamps, here we come! En zelfs Dirk is erbij! Tof, het gebeurt niet vaak dat hij nog buitenkomt sinds hij “vergat” een rubbertje om te doen en hij besmet werd door zijn vriendin. Snel instappen en wegwezen. Gelukkig is het Mark die rijdt. Hij maakt er geen probleem van om aan 190 km/h over de autostrade te knallen. Hij doet zelfs de veiligheidsgordel niet om, dat vindt hij comfortabeler terwijl hij met zijn broer belt over de vraag die hij en zijn vrienden zich al enige tijd stellen.
Een half uur later is het zover: file. Meer dan een uur staan de vrienden aan te schuiven nabij het circuit. Maar dat is niet zo erg. Een lekkere mix van uitlaatgassen begroet hen door het open raam, en ze zijn al meteen in de stemming. Een stemming die er nog op vooruit gaat wanneer het viertal even later op weg naar de tribunes een hotdogkraam passeert. Met een brede grijns zet Jefke zijn tanden in het worstenbroodje. Heerlijk hoe dat vet langs zijn handen druipt.
Nog eens een uur later is het grote moment dan aangebroken. Het geluid van motoren in de verte. Eindelijk een live Grote Prijs. En eindelijk een antwoord op de grote vraag die de vrienden zich al enige tijd stellen. Daar komt de eerste wagen uit de pits gereden. Het is een McLaren. Prima! Gespannen kijken de vier naar de wagen. De zijkant… wat staat er op de zijkant…
“Kimi!” roept Jefke blij uit. Mark kijkt beteuterd. Hij had gewed dat er “West” zou opstaan. Daarmee is Jefke’s dag helemaal perfect. Niet omdat hij de weddenschap heeft gewonnen. Wel omdat de ban op tabaksreclame dan toch toegepast wordt. En ze hebben gelijk, vindt ook Jefke. Die reclame die bij miljoenen kijkers al lang niet meer opvalt wanneer de wagens over hun TV-scherm razen kan immers onrechtstreeks schadelijk zijn voor de gezondheid. En dąt, neen, dąt kan niet door de beugel.
Facebook
NuJij
eKudosF1 merchandise
Een hele winkel vol F1 modellen en spullen tegen scherpe en interessante prijzen. Kom zeker eens kijken!